Zeddam-sint joris 3

Zeddam-sint joris 3

Terborg 3 – Zeddam-Sint Joris 3

Zondag 6 mei 2018
Uitslag: 0-2 (0-0)

De lente was in volle hevigheid teruggekeerd en de zon scheen haar gouden stralen over de Paasberg in Terborg. Het doordeweekse avondje klootschieten had het team overduidelijk goed gedaan. Ontspannen koppies, maar vastberaden om het kampioenschap binnen te hengelen. Bovendien hadden we besloten dat het socialistische wisselbeleid vanaf nu losgelaten werd en dat het op dat moment sterkste team de arena in werd gestuurd om het gras op te eten.

Vandaag werden de honneurs van de geblesseerden waargenomen door Pim, Hessel en Thijn. Hiermee hadden we ook geïnvesteerd in voorwaartse dadendrang. Al snel werd het Terborg duidelijk waar we voor gekomen waren: de volle buit. Onze aanvallen volgden elkaar in snel tempo op. Er lag genoeg ruimte aan de zijkanten, en daar doken we dan ook regelmatig op.

De meeste aanvallen strandden echter bij de zestien. Daardoor werd het vijandelijke doel te weinig onder vuur genomen. Onze schoten misten richting, kracht of beide. Met name Jesse, Hessel, Pim en Rick B. kregen enkele mogelijkheden, maar konden de langgebroekte keeper niet in verlegenheid brengen. Aan de andere kant had Bryan een tamelijk rustige helft, Terborg probeerde het voornamelijk met lange ballen maar die werden stuk voor stuk onschadelijk gemaakt door onze solide defensie.

Zo verstreek de eerste helft, met eigenlijk prima spel, groot veldoverwicht en de nodige kansen, maar nog zonder doelpunten. De mierzoete thee en enkele omzettingen moesten het laatste zetje richting de tweede helft geven. Die begon furieus, met 3 grote kansen in de eerste vijf minuten. Het kon zo toch niet meer lang duren voordat we op voorsprong kwamen. Halverwege het tweede bedrijf gaf Pim een afgemeten voorzet op Rick B., die net niet hoog genoeg in de lucht hing en de kopbal rakelings over de lat zag gaan.

Nu begon de tijd toch enigszins te dringen. Kans op kans diende zich aan, maar het waren vooral rollertjes die we in de zestien afleverden. Aan de andere kant diende zich een hachelijk moment aan, waar de bal bovenop de lat werd gekopt. Gelukkig kwam de treffer van de thuisploeg er niet, en dit was overigens ook totaal niet verdiend geweest. De mooiste kans op onze voorsprong was er voor Pim, die door Rick B. met een strakke pass voor de goal werd gezet. Pim speelde zijn man uit, legde recht voor het doel aan… en zag zijn bal in de ballenvanger verdwijnen doordat een polletje de bal op het laatste moment deed opstuiteren.

Potjandrie, dat had hem moeten zijn. Met splijtende pass nr. 2 van Rick werd Jesse nu gelanceerd, en nu was het wel 0-1. In tweede instantie trouwens, maar daar maalde niemand om. Eindelijk het doelpunt! In de laatste minuut kon Pim er nog 0-2 van maken, na een groot misverstand in de Terborgse verdediging. Mooie overwinning, met goed spel en een legio aan gemiste kansen. Nog meer heuglijk nieuws uit de verre Achterhoek: Bredevoort had verloren van de Ulftse Boys, en zo is onze voorsprong plotsklaps 5 punten. We kunnen het kampioenschap al ruiken… nu nog vier wedstrijden vlammen!


Zeddam-Sint Joris 3 – AD ’69 3

Zondag 29 april 2018
Uitslag: 3-3 (3-0)

Na de ietwat benauwde zege in Netterden konden we vandaag onze borst nat maken voor de kerels uit Aalten. Daarginds hadden we relatief makkelijk gewonnen, dus heerste een optimistische stemming in de kleedkamer. Aangevuld met Daan, Ivo en Joep stonden we in aanvallend opzicht ons mannetje wel.

De wedstrijd begon volgens verwachting. Het balbezit was grotendeels voor ons, en Aalten probeerde voornamelijk via counters onze zestien te bereiken. Maar de betere kansen waren toch echt voor ons, al duurde het even voordat de 1-0 een feit was. Jesse kreeg het op zijn heupen en draaide zich een ongeluk totdat hij een gaatje zag en de bal beheerst in de verre hoek krulde. Echte spitsengoal.

Dat Daan niet alleen goed is in atletiek, bewees hij kort hierna. Ook hij zocht met een geplaatst schot de verre hoek, en dit keer via binnenkant paal. Met deze 2-0 leek het er sterk op dat het wederom een eenvoudige zege ging worden tegen de groene mannetjes. Zeker nadat Jesse de 3-0 aantekende door een vrij trap via een tegenstander binnen te schieten. Geen bijster mooie goal, maar wel heel erg fijn voor de tussenstand.

In de rust moesten we enkele goed presterende spelers afstaan aan de wedstrijd op het andere veld, maar met deze ruststand mocht dat geen probleem opleveren. Gewoon geconcentreerd uitspelen en misschien de score en passant nog wat uitbreiden. Hoe anders zou het lopen.

Mede door de noodzakelijke omzettingen waarbij een aantal spelers op een nieuwe positie kwam te spelen, waren we in balbezit geen schim meer van de goed draaiende machine uit de eerste helft. De opbouw was uiterst onverzorgd, en van enige dreiging voorin was nauwelijks sprake. AD daarentegen had nog wel even zin om er een wedstrijd van te maken en zocht vrolijk de aanval.

Hierdoor liepen wij steeds verder achteruit en werd de druk alsmaar groter. Gelukkig hadden we die marge van drie opgebouwd in de eerste helft, anders was het nog een probleem geworden. Nou, een probleem werd het. De 3-1 viel door een prima actie van hun kant, waarbij we eigenlijk vrij doorgang verleenden zonder het duel aan te gaan. Nog niks aan de hand, schoonheidsfoutje.

De 3-2 kwam letterlijk uit de lucht vallen. Op zo’n 30 meter van het doel dacht hun middenvelder eventjes de bal een ram te moeten geven. En deze zeilde over Bryan heen alsof het niks was. Prachtige goal natuurlijk, maar hier werden we even stil van. Of eigenlijk begonnen de onderlinge irritaties behoorlijk de kop op te steken. En toen viel ook de 3-3 nog. Door slecht (zeg maar niet) uitverdedigen door een aantal van ons werd een niet te missen kans op een presenteerblaadje aangeboden.

Driftig persten we er een slotoffensief uit, maar inmiddels waren we zo van het padje af dat iedere aanval jammerlijk de mist inging. Een gelijkspel en een grote deceptie was het eindresultaat. Complimenten voor AD, dat bleef voetballen en de kansen heeft gegrepen. Wij gingen ons de rest van de dag eens flink zitten schamen. Pleister op de wonde: ook Bredevoort had gelijkgespeeld.


NVC 2 – Zeddam-Sint Joris 3

Donderdag 26 april 2018
Uitslag: 0-1 (0-1)

De eerste keer dit seizoen tegen de mannen uit Netterden, sommigen van ons nog wat beurs van de knokpartij in Bredevoort. Een doordeweekse wedstrijd kan altijd verrassingen opleveren, niet in de laatste plaats door de gewijzigde teamsamenstellingen. Zo had NVC kennelijk wat jongens opgetrommeld van hun vlaggenschip, terwijl ons vlaggenschip opgevuld werd met Ruben en Niels.

Met het nodige optimisme werd de aanval gezocht. De eerste kansrijke mogelijkheid was voor Ruben, die achter de stuiterende bal aan rende maar niet de lob van Rik O. tegen Bredevoort kon reproduceren. Vervolgens was Niels dichtbij met een kopbal (helaas geraakt daar waar haar groeit). Niet veel later mikte Geurt op de paal en in de rebound werd Rik O. tegen het hoofd gebeukt. Een penalty was het gevolg, die door Michiel à la Neeskens tot 0-1 werd omgetoverd.

Hierna volgden nog de nodige kansen om de wedstrijd vroegtijdig te beslissen, maar het laatste zetje kwam er maar steeds niet. Netterden liet af en toe ook van zich horen, maar Bryan kon het doel schoonhouden tot aan de rust.

In de tweede helft was het wachten op het verlossende doelpunt, maar uiteindelijk konden we wachten totdat we een ons wogen. Zo schepte Rik O. de bal op de lat buiten bereik van de keeper en kregen o.a. Jesse, Ruben en Niels ook de mogelijkheid om een eind te maken aan de oplopende spanning. Rick B. kreeg de uitgelezen kans om de wedstrijd te beslissen, maar zijn inzet werd gekeerd door de doelman.

In het laatste kwartier trok Netterden nog met een extra aanvaller ten strijde en gingen wij steeds meer achteruit lopen. Op deze manier kregen we het toch nog lastig en een vervelend scenario leek ineens dichtbij te komen. Gelukkig kwam het laatste fluitsignaal op tijd en konden we deze ‘zakelijke’ overwinning bijschrijven.

Geen averij opgelopen dus, maar de vele gemiste kansen deden ons nog bijna de das om. Toch opmerkelijk dat we het onszelf zoveel moeilijker maken dan nodig is. Leuk voor de spanning in de competitie, maar niet zo goed voor onze bloeddruk. Daarnaast nemen de pijntjes toe bij een aantal mensen, en dat kan nog wel eens een probleempje worden met onze krappe selectie.


Bredevoort 3 – Zeddam-Sint Joris 3

Zondag 22 april 2018
Uitslag: 1-1 (0-1)

Eindelijk was de dag daar: de kraker tussen de nummers 1 en 2 van deze competitie. En hoogstwaarschijnlijk gaat het kampioenschap van 2017-2018 opgeëist worden door één van deze twee ploegen. Bredevoort begon de dag als koploper, met één punt meer maar ook met één wedstrijd meer gespeeld. Alle ingrediënten voor een spannende krachtmeting waren dus aanwezig.

De zon scheen onbelemmerd over het Achterhoekse gras. Zalig voor de toeschouwers en onbarmhartig voor de spelers. Desondanks wilden we vandaag fel en geconcentreerd beginnen, in ieder geval anders dan we de laatste maanden plegen te doen.

En dat deden we ook, al waren we niet altijd even zuiver of gelukkig in de balbehandeling. In ieder geval gaven we weinig ruimte weg, en dus ook vrijwel geen mogelijkheden voor de thuisploeg. Wij daarentegen doken met enige regelmaat op in de vijandelijke zestien, maar nog zonder echt uitgespeelde kansen.

Uiteindelijk was het Rik O. die voor de 0-1 zorgde, en wel op fraaie wijze. Na goed doorzetten op een lange bal zag hij de keeper uitkomen en verschalkte hem met een lob. Hierna kregen we nog enkele mogelijkheden om de score te verdubbelen, maar die wisten we niet optimaal te benutten. Dirk was nog erg dichtbij met een kansrijk schot, maar de bal zeilde ruim over (toch niet zo dichtbij dus).

Ondertussen was het duidelijk dat de scheidrechter en onze equipe elkaar niet gingen uitnodigen voor het kerstdiner. Wij stoorden ons aan zijn inconsequente fluitgedrag en hij ergerde zich aan onze kritiek daarop. Die man zou ons nog wel eens lelijk kunnen gaan dwarszitten in de rest van de wedstrijd.

Uiteindelijk konden we de rust opzoeken met een kleine voorsprong. Niks aan de hand, hoewel Bredevoort in de laatste 10 minuten meer was gaan aandringen en zelfs enkele mogelijkheden had gecreëerd om de stand gelijk te trekken. De tweede helft moesten we dus weer de scherpte van het begin hervinden.

Die was er ook, en de inzet van iedereen droop ervan af. Het spel golfde heen en weer, met gevaarlijke momenten aan beide kanten. Rick B. was erg dichtbij een doelpunt, maar zijn kopbal werd op de doellijn gekeerd. Met de hoge temperaturen en hoge speltempo werd het een slijtageslag van jewelste. Bredevoort gooide alles op de aanval en ging één op één spelen. Daardoor werden we steeds meer naar achteren gedrukt, maar het verdedigen was heel solide en we konden de overwinning al ruiken.

Daar dacht de leidsman van dienst heel anders over en plakte er een blessuretijd van jewelste aan vast. Uiteindelijk zag hij zijn kans schoon om na meer dan 100 minuten speeltijd de bal op de stip te leggen en zo Bredevoort de kans te geven deze topper niet te laten verliezen. Bryan zat er nog akelig dicht bij, maar kon de 1-1 niet voorkomen. Het eindsignaal klonk uiteraard vrijwel direct hierna.

De druiven zijn zuur, maar we zijn nu gemotiveerd tot op het bot om de resterende wedstrijden  binnen te slepen. We zijn pissig gemaakt, en dat is geen goed nieuws voor onze tegenstanders.

 


Zeddam-Sint Joris 3 – Silvolde 6

Zondag 15 april 2018
Uitslag: 2-1 (2-1)

Na de zeperd vorige week in Varsselder was het zelfvertrouwen een tandje lager gezet. Geen grootspraak meer in de kleedkamer, maar hernieuwd besef dat er gewoon gewerkt moet worden voor de punten. De tegenstander van vandaag was ook niet de minste. Silvolde had ons in de openingsdans van het seizoen een lastige pot bezorgd, en de overwinning daarginds was allerminst een garantie op herhaling in ons huidige vormcrisisje.

We begonnen goed aan de wedstrijd. Langzaam maar zeker kregen we het veldoverwicht en ook enkele kansen konden aangetekend worden. En we kregen hulp uit onverwachte hoek. Silvolde was maar met 11 fitte spelers naar Braamt getogen en dat betekende dat een vroege blessure niet opgevangen kon worden door de reservebank. Silvolde moest de wedstrijd halverwege de eerste helft dus voortzetten met 10 man.

Dit was het startsein voor ons om iets meer druk te zetten naar voren. Uiteindelijk viel de bevrijdende 1-0 uit een corner. De hoekschop op maat van Michiel werd door Rick B. precies in het verre hoekje gekopt. Niet veel later voerde Jesse de score op met een typisch Gerd Müller-doelpunt. Hij nam een luie voorzet van Bart-Jan op de borst aan en frommelde de bal uit de draai in de hoek waar de keeper zich niet bevond. Volgens Jesse een mislukt schot, maar de 2-0 was wel een feit.

Daarna volgden nog meerdere kansen om verder uit te lopen en de wedstrijd vroegtijdig te beslissen. Helaas hadden o.a. Rik O., Mark, Michiel en Jesse het vizier niet recht staan. Silvolde was ondertussen niet bij machte om kansen te creëren. Maar bij één van die spaarzame aanvallen werd wel een vrije trap toegekend buiten de punt zestien. Geen heel gevaarlijke situatie, maar Bryan meende Silvolde te moeten helpen door de vrije trap door de benen te laten stuiteren. Geen ruime voorsprong dus, maar een krappe 2-1 marge.

In de tweede helft moesten we de klus dan maar afmaken. En de mogelijkheden daartoe waren er genoeg. Maar waar we doorgaans kunnen rekenen op de koelbloedigheid van onze spits, was deze vandaag danig uit zijn doen. Hiermee bleef de wedstrijd dus een wedstrijd, en hielden we Silvolde onnodig in leven.

In extremis kregen we de uitgelezen mogelijkheid om de uitslag wat op te poetsen. Mark werd na een goede actie gevloerd in de zestien, en dus ging de knikker op de stip. Stagiair Joep was degene die het varkentje mocht wassen… en miste.

Geen klinkende overwinning dus, maar wel een nuttige zullen we maar zeggen. In ieder geval reizen we met een iets beter gevoel af naar Bredevoort, waar volgende week de andere titelpretendent ons opwacht.

GWVV 3 – Zeddam-Sint Joris 3

Zondag 8 april 2018
Uitslag: 1-0 (0-0)

Tweede wedstrijd na de winterstop, en de karavaan ging onderweg naar Varsselder. Er was al enige zorg over het spelen op kunstgras, maar gelukkig kregen wij het knollenveld ernaast toegewezen. De lente was gearriveerd, dus de wollen onderbroeken konden in de tas blijven.

Al in de allereerste minuten kregen we de kans om op voorsprong te komen, helaas was de aanval beter dan de afronding. Geen nood, als het zo vlotjes ging dan kregen we nog legio kansen tegen deze laagvlieger. Enkele kansjes later stond de teller nog steeds op nul en werd het onderhand toch tijd dat er iets te vieren viel.

Na de beginfase ging het spel echter zienderogen achteruit. Als er al iemand vrij liep, was de passing vaak onnauwkeurig en als de pass een keer goed was, was de aanname wel knullig. En GWVV deed precies wat het gezien hun materiaal moest doen: compact verdedigen en met lange ballen.