Zeddam-sint joris 3

Zeddam-sint joris 3

Ulftse Boys 6 – Zeddam-Sint Joris 3

Zondag 26 november 2017
Uitslag: 0-4 (0-1)

Na enkele moeizame wedstrijden moest de weg omhoog weer worden ingeslagen op deze herfstachtige herfstdag. Tegenstanders van dienst waren de Ulftse Boys. Op de rankschikking geen hoogvlieger, maar met wel het nodige scorend vermogen gezien hun doelsaldo. Een uitdaging dus voor onze Bryan, die het genot van de nul nog niet heeft mogen proeven in dit seizoen.

Al vlotjes kon de eerste doelpoging worden genoteerd. Van Ulft welteverstaan. Maar Bryan pareerde met een sierlijke duik. Daarna nam de Tabellenführer het heft in handen. Nadat een harde kopbal van Rick B. naast vloog, was het gastspeler/recidivist Tom die de 0-1 uit een vrije trap aantekende. Mooi balletje over de muur en de keeper grabbelde in het luchtledige.

Hierna hadden we enkele goede mogelijkheden om de voorsprong uit te breiden, maar vaak was de laatste pass niet zuiver genoeg of liet de afwerking te wensen over. Ulft deed goed mee, vooral uit de lange bal. Michiel kreeg als gelegenheidslinksback alle kans om zijn kater eruit te lopen. Ook good old Peter Hartman liet zich van zijn beste kant zien (en dat zonder noemenswaardige opstootjes).

De ruststand gaf ons niet genoeg rust en zo stonden we te trappelen om in de tweede helft korte metten te maken met deze opponent. De kansen dan wel mogelijkheden waren talrijk. Ook Ulft drong bij tijd en wijle aan, maar echte grote kansen kwamen daar niet uit voort. En anders was daar Bryan nog met een redding wanneer nodig.

Van makkelijke goals voor open doel wilde Bart-Jan echter ook niets weten. Een voorzet op maat van Joris werd door Bart-Jan vanaf zo’n 3 meter voor de doellijn over de lat gewerkt. De 0-2 viel dan toch, en het was Rik O. die verantwoordelijk was voor het mooiste doelpunt van de ochtend. Een vrije trap van Geurt belandde perfect voor de voeten van Rik, die de bal met een lob verlengde.

Daarmee was het verzet van de Ulftse Boys wel grotendeels gebroken, al bleven ze werken tot het eind. Tom schoof een lage terugspeelbal van Joris in de hoek en bracht de stand op 0-3. Na nog enkele prima aanvallen zonder bekroning was het slotakkoord aan Jesse. Joris veroverde de bal in de Ulftse defensie en zette onze bonkige spits in een prachtige afrondingspositie. Jesse krulde de bal netjes in de hoek (had kennelijk geen zin om eerst een paar meter met de bal te lopen) en bracht de eindstand op 0-4.

Zo, weer eens een ‘reguliere overwinning’. Het spel was zeker nog niet oogstrelend, maar al minder matig dan de afgelopen weken. Nog twee wedstrijden en dan kunnen we gaan genieten van de winterstop. Nog twee wedstrijden erop vliegen om de koppositie vast te houden tot de carnaval. Extra reden tot vreugde vandaag: Bryan heeft de nul gehouden!

———-

Zeddam-Sint Joris 3 – Bredevoort 3

Zondag 19 november 2017
Uitslag: 3-3 (1-1)

Wederom een topwedstrijd op het programma: Bredevoort stond in verliespunten gelijk met ons en was dus op voorhand één van onze grootste concurrenten om de hoogste plaatsen. Een herfstwindje (niet zo prettig i.v.m. onze ruim bemeten tenues, de “circustenten”) en een zonnetje (prettig voor het publiek) vergezelden ons in Braamt.

Na een wat onwennige beginfase (hier lijken we patent op te hebben), kwamen we langzamerhand wat beter in het spel en hadden we ook de overhand qua balbezit. Uiteindelijk leverde dat ook enkele veelbelovende kansen op, al stond het kromme vizier een doelpunt in de weg. Bredevoort was maar zelden voor ons doel te bespeuren. Helaas zorgde een knullig moment voor de 0-1. Een ogenschijnlijk ongevaarlijke uitbraak werd niet goed verwerkt achterin. Zowel keeper als verdediger liet het uitverdedigen aan de ander over, waardoor de derde hond er met het been vandoor ging.

Dit was natuurlijk een tegenslag, maar we hadden vertrouwen in ons aanvalsplan. De kansen bleven ook komen, al was de keeper te goed of de afronding niet goed genoeg. Kort voor rust besloot Jesse het daarom maar eens van buiten de zestien te proberen. Het schot viel aan de juiste kant van de paal binnen, waar de keeper net niet bij kon. Met 1-1 konden we iets geruster de kleedkamer induiken.

De tweede helft begon als een tierelier. Al bij de eerste aanval was Rik O. paraat om de bal via een blauw torso de goal in te prutsen. Bredevoort was helaas niet erg onder de indruk van de 2-1 en liet zich steeds meer zien voorin. Vooral de snelle uitbraken werden gevaarlijk. De 2-2 viel op een wel erg vervelende manier. Een voorzet dan wel slap schot werd niet klem gepakt door onze doelman en die gaf daarmee onbedoeld een niet te missen kans voor Bredevoort.

Vervolgens maakten we het onszelf onnodig moeilijk door een gele kaart te pakken. Het spel werd er niet beter op en we kregen steeds meer moeite om de blauwe aanvallen te weerstaan. Uiteindelijk viel de 2-3 toch, nu eens niet een goal die geheel aan onszelf te wijten was. De rest van de wedstrijd moest er maar hard gewerkt worden. Dat viel nog niet mee, aangezien de krachten bij menigeen wegvloeiden.

Vlak voor tijd kregen we hulp van bovenaf. Een domme overtreding van Bredevoort op een ongevaarlijke plek in de zestien werd door de scheidsrechter bestraft met een strafschop. Jesse verzilverde deze en bracht de stand weer in een 3-3 evenwicht. De laatste minuten probeerden we nog met man en macht om de overwinning over de streep te trekken, maar de fut was er bij de eindpass of afronding wel uit. Een gelijkspel tegen de tot nu toe taaiste tegenstander, daar moeten we het mee doen.

———-

Zeddam-Sint Joris 3 – Varsseveld 11

Zondag 5 november 2017
Uitslag: 0-1 (0-0)

Al voordat de wedstrijd begon, was duidelijk dat dit geen normale pot ging worden. Een zeer gemêleerd gezelschap jongemannen stond in hoge staat van opwinding te stuiteren op de Padevoort. Men zou denken dat er een conferentie over de nieuwste streetwise-trends plaatsvond of dat Monica Bellucci haar opwachting ging maken in de kleedkamer. Het eerste was gelukkig niet aan de orde, het tweede helaas ook niet. Nee, het was gewoon Varsseveld 11, een team met jongeren uit de categorie ‘heeft de juiste aandacht nodig’.

Maar dat alles zou niet veel uit moeten maken in de wedstrijd. Immers, voetballend gezien waren wij de favoriet van de dag. Dat lieten we ook wel zien in de beginfase, waarin we al enkele goede mogelijkheden kregen om te scoren. Geen doelpunten maar ook geen man overboord, we hadden tenslotte nog een hele wedstrijd voor ons. Varsseveld probeerde er ook wel uit te komen, maar dat ging vrijwel uitsluitend met lange ballen. Dit leverde welgeteld één goede kans op voor de gasten.

Na enkele overtredingen aan onze zijde bleek wel dat we te maken hadden met nogal opgefokte kereltjes. Gelukkig (nog) geen schermutselingen, alleen een hoop geschreeuw en aanwijzingen in de trant van “hun mogen schoppen, doen wij ook”. Al met al speelden wij niet al te best, hoewel we wel de bovenliggende partij waren. Zonder doelpunten de rust in.

In de tweede helft werd het voetbal helaas steeds meer ondergeschikt aan de uitspattingen van de Varsseveldse jongens. De goed fluitende scheidsrechter kwam er niet onderuit om menig kaart uit te delen. Zelfs de normaal zo kalme Bart-Jan kon een tijdstraf gaan uitzitten. Ondertussen werd het voetbal niet veel beter. Wij hadden nog steeds het betere van het povere spel, alhoewel Varsseveld een paar maal opdook bij onze zestien.

Uiteindelijk werden zij ook nog in het zadel geholpen door een verkeerde terugspeelbal in onze defensie. Met 0-1 op het bord moesten we echt aan de bak. Schijnbaar geholpen door rode kaart nr. 1 voor Varsseveld kwamen we keer op keer voor hun goal te staan. Een slechte combinatie van onnauwkeurigheid, een beetje pech en enkele goede reddingen van hun keeper verhinderde echter een doelpunt.

Zelfs na hun tweede rode kaart slaagden we er gewoonweg niet in om de bal over de lijn te drukken. Kans na kans werd om zeep geholpen. Daarbij lieten we ons ook nog eens meeslepen in de negatieve spiraal die ontstaan was op het veld. Uiteindelijk klonk het laatste fluitsignaal en moesten we onze eerste nederlaag van het seizoen incasseren.

Varsseveld vierde de overwinning als een dolle en trok alle feestregisters open. Wij hadden uiteraard last van een flinke kater. Want hoewel de tegenstander er een uiterst lelijke wedstrijd van had gemaakt en ons daarmee vakkundig uit het spel had gehaald, hadden we het toch vooral aan onszelf te danken dat we de zaak niet gewoon voetballend hadden opgelost. Wonden likken en op naar de volgende pot. Dit gaat ons niet meer gebeuren.

———-

SVGG 3 – Zeddam-Sint Joris 3

Zondag 29 oktober 2017
Uitslag: 1-4 (0-3)

Een onvervalste herfstklassieker prijkte op het affiche. De enige twee ongeslagen teams in onze competitie kruisten de degens op het Megchelse gras. Die ongeslagen status én de koppositie stonden vandaag op het spel. Helaas moesten we het stellen zonder doelpuntenmachine Jesse van M., die met een hamstringblessure en samengeknepen billen toekeek. De productie moest dan maar verzorgd worden door de freelancers Joris te P. en Tom B.

Vanaf het eerste begin was duidelijk dat de Megchelse kracht voorin te vinden was. Snelle en handige jongens, die keer op keer met een lange bal op avontuur werden gestuurd. Grote kansen leverde dit echter niet op, en de ene grote kans werd vakkundig onschadelijk gemaakt door Bryan. Het betere van het spel was toch voor de rood-witte armada, die over de breedte over meer voetbalkunde leek te beschikken.

Na enkele plaagstootjes werd het tijd om het gas erop te zetten. Mark werd met een steekpass van Rick B. voor de keeper gezet, helaas was de bal net te scherp en de twee kemphanen kwamen hardhandig met elkaar in botsing. Nadat de kruitdampen rondom aanvaller en doelman weer waren opgetrokken, waren zij beide nogal verbaasd dat de stand inmiddels 0-1 was geworden. De afvallende bal was namelijk weer retour gekomen bij Rick B. en die had, aangezien de scheidrechter niet affloot, de bal met een bekeken krul in de kruising gedeponeerd.

Dit luidde een periode in die volledig werd gedomineerd door ons. Joris bereidde de 0-2 voor door een man uit te spelen en een scherpe voorzet af te leveren. Rik O. verwerkte deze met een sierlijke glijpartij tot doelpunt. Eigenlijk was de voorzet van Joris een mislukt schot, maar dat werd hem vlotjes vergeven.

Voorstopper Geurt had kennelijk genoeg zelfvertrouwen getankt om het ook eens te proberen. Na een lange rush belandde hij pardoes in de vreemde zestien en legde maar eens aan met zijn linker. Wellicht een beetje geholpen door de benen die de bal onderweg beroerde, zag hij de knikker in de verre hoek verdwijnen. Met de 0-3 leek de wedstrijd in de zak. Tom besloot deze wervelwind aan aanvallen nog met een schot op het houtwerk.

Over de tweede helft kunnen we kort zijn; die was een stukje minder dan de eerste helft. Wij bleven voetballend de bovenliggende partij, en creëerden ook de nodige kansen, maar die waren aan met name Tom en Joris niet besteed. Uiteindelijk viel de 0-4 toch, nadat Tom een mispeer achterin oppikte en Joris op maat bediende. SVGG bleef het ook proberen, vooral met de counter. Uit één van deze lange ballen viel de 1-4.

Goede overwinning, en zeker de eerste helft hebben we laten zien dat we geen gras over onze ambities laten groeien. We zijn vanaf nu wel opgejaagd wild, en de tegenstanders zullen erop gebrand zijn ons de eerste averij toe te brengen. Maar voorlopig: Tabellenführer!

———-

AD ’69 3 – Zeddam-Sint Joris 3

Zondag 8 oktober 2017
Uitslag: 1-4 (0-3)

Vandaag was het erop of eronder. Althans, volgens hopman Lars dan. Hij had zich helemaal suf ingelezen in de statistieken van de Aaltense tegenstander en daaruit volgde dat een gelijkspel eigenlijk onmogelijk was. Na een uitgebreide en wetenschappelijk onderbouwde analyse wist iedereen wat er ging gebeuren. Er moest alleen nog even gevoetbald worden, maar dat was volgens de statistieken nauwelijks van invloed op de uitslag.

Na een ietwat onwennig begin (waarom zou je de eerste aanval ook proberen tegen te houden?) konden we het spel langzaam maar zeker naar ons toe trekken. Helemaal conform de analyse van Lars, ware het niet dat de statistieken (zo bleek) gebaseerd waren op een heel ander elftal dan dit. Dan moesten we het zelf maar doen. In de vorm van Patrick met een goede voorzet en Jesse met zijn hoofd kon de 0-1 op het scorebord verschijnen.

Kort daarna kreeg Jesse een levensgrote mogelijkheid om de voorsprong uit te breiden, maar ook hij is wel eens wat minder op schot. Gelukkig hebben we dan ook andere spelers die de goals voor hun rekening kunnen nemen. Het was Rik O. die zonder twijfel een rebound omtoverde tot een schot en daarmee de 0-2. Even laten mocht Michiel de 0-3 op zijn naam schrijven. Een voorzet van Jesse werd van zo’n twee meter afstand met keeper en al het dak in gejaagd.

Mooie ruststand, waarbij we enkele keren goed wegkwamen achterin maar zelf nog meer mogelijkheden om zeep hadden geholpen. Rick B. vond het nodig om in de rust de geblesseerde Aaltense keeper nog wat verder in de penarie te helpen door hem op de zere schouder te meppen. Alles voor de winst, zullen we maar zeggen.

In de tweede helft kwamen we voor de verandering maar eens scherp uit de blokken. Na enkele kansen was het Mark die met een goed strak schot een duit in het zakje deed. 0-4, de wedstrijd was gespeeld. Daarna was het beste wel van het spel af. Het Oktoberfest van de dag ervoor begon de aanwezige gildebroeders toch in de benen te zakken.

Geurt luisterde zijn eerste wedstrijd bij het 3e op met een doelpunt. Geen hele beste, want het was een eigen doelpunt. Nou ja, 1-4 is zo slecht nog niet. Een rommelige eindfase met wat kansen over en weer leverde geen verdere doelpunten op en zo werd ook Aalten aan de zegekar gebonden.

Negen punten uit drie wedstrijden. Er zijn seizoenen bekend waarin we minder zijn begonnen aan de competitie. Heel voorzichtig kijken we met interesse naar de uitslagen van ‘de concurrentie’. Wie dat precies is, weten we nog niet zeker. Althans, volgens de statistieken.

———-

Zeddam-Sint Joris 3 – GWVV 3

Zondag 1 oktober 2017
Uitslag: 6-1 (3-1)

Op deze zonnige zondagochtend mochten we een oude bekende verwelkomen op de Padevoort. GWVV 3 vergezelde ons vorig jaar al in de competitie, en daar hadden we goede herinneringen aan. Met twee ruime zeges waren de statistieken duidelijk over wie de dagfavoriet was. De gebroeders Willemsen vulden de spelerslijst aan.

Een statistiek kan eenvoudig aangepast worden (het rijmt niet voor niets op elastiek), zo ook in dit geval. Een slap begin van de wedstrijd werd direct afgestraft. De eerste de beste keer dat GWVV opdook bij onze zestien was het raak. Vergezeld maar ongehinderd door twee rode verdedigers kon de gele spits eenvoudig de 0-1 noteren.

Oké, wakker worden dus. Langzaam trokken we het spel wat meer naar ons toe. Niet met geweldig spel, maar gelukkig goed genoeg om gevaarlijk te worden. Een dieptepass op Jesse gaf onze bonkige spits de mogelijkheid om te 1-1 binnen te prikken. Datzelfde scenario herhaalde zich kort daarna en weer was Jesse het eindpunt. Met 2-1 kwam er een beetje lucht en daarmee ook een rustiger spel.

Vlak voor rust maakte Jesse zijn hattrick compleet vanuit een vrije trap. Hoewel hij de bal niet goed raakte, besloot de keeper de 3-1 niet te voorkomen. Beetje geluk af en toe kan geen kwaad. Met deze stand konden we redelijk positief gestemd de thee opzoeken.

In de tweede helft was het gevaar van Varsseldse zijde grotendeels opgedroogd. Er viel steeds meer ruimte voor ons om in te voetballen. Dat gaf Jesse een uitgelezen mogelijkheid om zijn productie nog wat op te voeren. Met een krulletje om de keeper heen was de 4-1 binnen en de wedstrijd definitief gespeeld. Onze spits was vandaag bijzonder goed op dreef.

Toch vond Rick B. de score nog niet mooi genoeg. Een aanval in de zestien leek te eindigen met een breedtepass en afronding door een medespeler, maar op het laatste moment zag hij dat de keeper een gaatje liet vallen in de korte hoek. Als een volleerd tandarts vulde hij dit gaatje op met de knikker en de 5-1.

Het slotakkoord was ook voor Rick B. Nadat hij al slalommend drie tegenstanders de hielen had laten zien, vond de vierde het welletjes en vloerde hem in de zestien. De strafschop werd door Rick zelf genomen en benut. De 6-1 was ook meteen het laatste wapenfeit in deze ontmoeting. Twee wedstrijden, twee overwinningen. Zonder op de zaken vooruit te lopen, kunnen we stellen dat we er goed voor staan.

———-

Silvolde 6 – Zeddam-Sint Joris 3

Zondag 24 september 2017
Uitslag: 2-4 (1-1)

We zijn weer begonnen! De rood-wit-groene krijgers van de Hettenheuvel hebben de noppen geslepen en zijn klaar voor de strijd. En ook klaar voor de naderende winter, gezien de zorgvuldig opgebouwde vakantiekilo’s. Niet gehinderd door overmoed vanwege een vlekkeloze voorbereiding togen we deze mistige zondagochtend naar sportpark ‘De Munsterman’ in Silvolde. Leider van dienst vandaag: Wilfried van Bree. Hopman Lars zat immers zijn reserves nog wat aan te vullen in München.

De eerste slag werd al gewonnen door ons: aanvoerder Rick B. wist feilloos te raden in welke hand de scheidsrechter zijn fluit verstopt hield. Silvolde was hierdoor misschien nog wat beduusd in de openingsfase, want die werd genadeloos opgeëist door ons. Een fraaie aanval uit het welbekende boekje, waarbij Jesse zijn mannetje uitspeelde en de bal vanaf de achterlijn laag richting de zestien voortrok, werd met een subtiele voetbeweging door Rick B. verzilverd tot een doelpunt. Binnen 5 minuten al op een 0-1 voorsprong, lekker begin van de competitie!

Het goede spel hield nog zo’n 10 minuten aan, helaas konden we niet doordrukken om zo Silvolde in de houdgreep houden. Dat gaf de gastheren ook de mogelijkheid om er zelf meer en meer uit te komen, vooral hun linkerflank maakte het ons lastig. Uiteindelijk werden zij beloond met de 1-1, na een aanval die al net zo mooi was als onze eerste. Hiermee moesten we het doen in de rust.

De tweede helft namen wij dan toch maar weer het initiatief, waar Silvolde met name met lange ballen de counter zocht. De meeste en betere kansen waren toch wel voor ons, en het was wachten op wat precisie dan wel geluk in de afronding. Die precisie (geluk had er weinig mee te maken) kwam van de voet van Michiel. Mannetje uitkappen en een droge knal in de verre hoek deponeren. Op 1-2 voorsprong, nu hopelijk doordrukken. Helaas duurde de vreugde niet al te lang. De 2-2 viel uit een corner, waarbij uit een scrimmage de bal over de lijn gefrommeld werd. Bryan belaagde daarop de scheidsrechter vanwege een vermeende overtreding op de keeper. Gelukkig toonde de leidsman soortgelijk alfagedrag en niet de rode kaart, waarmee het opstootje met een sisser afliep.

Potverdrie, weer opnieuw beginnen. Met hernieuwde energie op zoek naar het Silvoldse doel dus. Een vrije trap van Rick B. leidde de 2-3 in. Gastspeler Bas Nibbeling stond op de goede plek bij de tweede paal en kon de voorzet binnentikken. Daarna liet onze ander gastspeler, Frank te Pas, zien dat hij zijn soepele passeerbewegingen nog niet verleerd is. Mannetje doldraaien in de zestien en laag voorgeven. Daar was Bas weer bij de pinken en miste de niet te missen kans niet. Met de 2-4 was de wedstrijd gespeeld en hees Silvolde de witte vlag.

Lekker begin van de competitie zo, een overwinning en bij vlagen aardig spel. Dat geeft de burger moed: het spel en de conditie zou nu een stijgende lijn moeten vertonen en het overgewicht een dalende. We zien u graag weer terug langs de lijn bij onze thuiswedstrijd volgende week. Wees op tijd, de Padevoort heeft maar een beperkte capaciteit.